Η ειρήνη μάς χρειάζεται όλους

 

Ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν είναι ένας καινούριος πόλεμος. Είναι η συνέχεια  του κύκλου αίματος που ποτέ δεν έπαψε στην Παλαιστίνη, στο Ιράκ, στη Νέα Υεμένη, στη Λιβύη, στη Συρία, στις κουρδικές περιοχές, στο Αφγανιστάν. Είναι η κυριαρχία της βαρβαρότητας σε βάρος του πολιτισμού, ο νόμος της ζούγκλας σε βάρος του διεθνούς δικαίου.

Η ρωσική εισβολή παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, καταπατά το δικαίωμα στην εθνική ανεξαρτησία, αποτελεί έκφραση ιμπεριαλιστικής πολιτικής, επίδειξη στρατιωτικής ισχύος και εκδήλωση μιας κυνικής αντίληψης για τις διακρατικές σχέσεις, που ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου για την άσκηση αναθεωρητικής πολιτικής απανταχού της γης. Αλλά η απερίφραστη αυτή καταγγελία σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ισοδυναμεί με δικαίωση της ουκρανικής καταπίεσης στις ρωσόφωνες περιοχές, με ανοχή απέναντι στο νεοναζιστικό τάγμα του ΑΖΟΦ και με αποδοχή της νατοϊκής πολιτικής που έκανε το παν για να εξωθήσει την αντιπαράθεση στα άκρα: η προσπάθεια ιδεολογικής ανασύστασης του άξονα του κακού, η κατακόρυφη αύξηση των εξοπλισμών και η επαναβεβαίωση του ρόλου του ΝΑΤΟ ως παγκόσμιου χωροφύλακα είναι αυτονόητο ότι προοιωνίζονται δυσμενείς εξελίξεις για όλο τον κόσμο.

Κοντά σε όλα αυτά δύο πρόσθετες πτυχές γεννούν, κατά τη γνώμη μας, ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία. Η πρώτη είναι η σπουδή με την οποία έσπευσε η χώρα μας να συνδράμει την ουκρανική πλευρά παίρνοντας θέση στην πολεμική σύγκρουση όχι διά της διπλωματίας αλλά διά των όπλων και καταργώντας το δόγμα της μη άμεσης στρατιωτικής εμπλοκής σε περιοχές κρίσης. Η δεύτερη είναι η δαιμονοποίηση του ρωσικού πολιτισμού και οι συνακόλουθοι, μακαρθικής έμπνευσης, αποκλεισμοί που του επιβάλλονται για να βεβαιώσουν ότι ένας νέος πνευματικός και ιδεολογικός μεσαίωνας είναι προ των πυλών της πολιτισμένης ανθρωπότητας.

Πιστεύουμε ότι το μεγάλο διακύβευμα στην παρούσα συγκυρία δεν είναι η αφηρημένη καταδίκη του πολέμου αλλά η παγκόσμια –δίχως αστερίσκους– κατάφαση στην ειρήνη. Οι ανθρώπινες απώλειες, οι υλικές καταστροφές, η προπαγάνδα, ο βιασμός των λέξεων, το δράμα των προσφύγων και των αμάχων, ο αφανισμός του πολιτισμού, ο ζόφος των πυρηνικών όπλων που επανήλθε στις καθημερινές συζητήσεις, όλα αυτά και άλλα πολλά δεν πρόκειται να σταματήσουν με αόριστες καταδίκες του πολέμου. Ο καλύτερος κόσμος στον οποίο εναποθέτουμε τις ελπίδες μας για μια αξιοβίωτη ζωή δεν μπορεί αυτή τη στιγμή παρά να περνά μέσα από την ενδυνάμωση του φιλειρηνικού κινήματος που ήδη αναπτύσσεται στη Ρωσία, στην Ουκρανία, στη χώρα μας και σε όλον τον πλανήτη.

Ως Δίκτυο Λογοτεχνών στεκόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις δίπλα σε κάθε άνθρωπο και κάθε συλλογικότητα που τάσσεται ευθέως, δίχως δεύτερες σκέψεις, υπέρ της ειρήνης.

ΔΙΚΤΥΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ